"Pokolenia. Wiek deszczu, wiek słońca." Katarzyna Droga

źródło 
Sagi rodzinne to moje małe uzależnienie. Uwielbiam zagłębiać się w takiego typu historie. Mają w sobie coś magicznego. Zazwyczaj obejmują one okres I i II Wojny Światowej- co bardzo mi się podoba. Były to czasy bardzo ciężkie dla świata, a szczególnie dla Polaków jednak mają w sobie coś fascynującego, co sprawia że w wolnym czasie poszukuje coraz to nowych ciekawostek na temat tego wydarzenia. I mogę przyznać że to właśnie to przekonało mnie do sag rodzinnych. Więc gdy w moje ręce wpadły „Pokolenia” nie przespałam prawie pół nocy. Nie liczyła się dla mnie żadna godzina- chciałam tylko skończyć powieść pani Drogi.

Autorka jest redaktor naczelną magazynu „Sens”. Urodziła się w Zamrowie, na Podlasiu, a jej rodzina pochodzi znad brzegów Narwii. Po ukończeniu studiów pracowała jako nauczycielka języka polskiego, dziennikarz, redaktor w prasie edukacyjnej, a  także była wydawcą pism młodzieżowych. Ma ona wielki sentyment do Krakowskiego Przedmieścia, które jest niejako jej codziennością o czym sama mówi już na początku swojej powieści.

Wszystko zaczyna się od Wilusia- starej szafki w którym spoczywa pewien pamiętnik. Są w nim zapisane losy Janki, której życie nie oszczędziło- wszak należy ona do pokolenia Kolumbów, którym najlepsze lata życia zabrała wojna. Nie dane im było zaznać „normalnego” dorastania, w ciągu kilku chwil musieli z młodych, otwartych, zdolnych osób stać się dorośli i odpowiedzialni.  Janka urodziła się w niewielkiej wiosce Stokowo nad Narwią. Musiała szybko dorosnąć- wojna odebrała jej najlepsze lata życia, które nigdy nie powrócą. Jednak nie wspomina o nich wiele. Zasłania je ciężką kutyną tak, aby żaden promyk światła nie padł na te bolesne wspomnienia i nie otworzył wciąż  świeżych ran, które się nie zabliźnią. Janka opisuje swoje życie od najmłodszych lat- biały domek postawiony przez jej dziadka, zabawy z siostrą nad rzeką, żydowskich sąsiadów których tak wiele zginęło w czasie wojny. Czytelnik poznaje jej życie w najmniejszych szczegółach co sprawia iż jest ona kimś bliskim z kim przezywamy wszystkie niepowodzenia i chwile szczęścia.

Pamiętnik ukryty w szafce odnalazła pani Droga i postanowiła opisać historię swojej rodziny i jak dla  mnie- spisała się doskonale. Nie potrafiłam oderwać się ani na chwilę od czytania. Jak wspomniałam książka odebrała mi niemal całą noc. Z czystym sercem mogę powiedzieć że tego nie żałuje. Powieść jest tego warta. „Pokolenia” wzbudziły we mnie wiele emocji- i pozytywnych i negatywnych a wszystko przez kreacje główne bohaterki. Przeżywałam z nią wszystkie troski (których nie brakowało) i radości. Mocno trzymałam za nią kciuki i chociaż było to bardzo trudne nie wracałam do ostatniej strony aby poznać zakończenie. 

Autorka idealnie wykreowała rzeczywistość. Polska, chociaż po II wojnie prawie zwycięska nie odzyskała całkowitej autonomii- nadal byliśmy uzależnieni od Rosji Sowieckiej przez co życie naszych rodaków bardzo różniło się od życia ludzi za żelazną kurtyną. Strach, niepewność… Ludzie nie wiedzieli komu ufać, kto jest ich przyjacielem a kto wrogiem.  Ten klimat został bardzo dobrze przekazany. Czytając, czuje się olbrzymie napięcie. Można stwierdzić że przenosimy się w czasie i doznajemy tego, co nasi dziadkowie i pradziadkowie.

Reasumując gorąco polecam. Powieść jest warta każdej spędzonej z nią chwili.

za możliwość przeczytania książki dziękuje Editio!

Książka bierze udział w wyzwaniu : Polacy nie gęsi, Czytamy powieści obyczajowe.

CONVERSATION

33 komentarze:

  1. Bardzo chętnie przeczytam, skoro książka odebrała Ci niemal całą noc, to musi coś w niej być. :-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Jeśli chodzi o sagi, to nie przepadam za nimi zbytnio, ponieważ z reguły nawiązują one do okresu I i II Wojny Światowej, a ja nie lubię zbytnio czytać o tych tragicznych wydarzeniach, nawet jeśli byłby tylko tłem. Tak jakoś mam do tego dziwny, odpychający stosunek.

    OdpowiedzUsuń
  3. Ciekawa recenzja, ale tym razem lektura nie dla mnie

    OdpowiedzUsuń
  4. Nigdy nie słyszałam o tej książce, ale przekonałaś mnie. Nie często czytam tego typu literaturę, ale dla tej zrobię wyjątek. Ma w sobie coś, co jednak przyciąga. Chyba przekonało mnie pokolenie Kolumbów ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Mnie również pasjonują sagi rodzinne, ale rzadko po nie sięgam. W nowym roku postaram się nadrobić zaległości w tym gatunku.

    OdpowiedzUsuń
  6. Ohoo widzę,że książka naprawdę godna przeczytania:)

    OdpowiedzUsuń
  7. zainteresuję się nią ;D... a i jeszcze chciałam Cie zaprosić na mój fanpage na fejsie :) lajki mile widziane

    https://www.facebook.com/pages/K-jak-Ksi%C4%85%C5%BCka/346822908767662?ref=hl

    OdpowiedzUsuń
  8. W takim razie przeczytam z przyjemnością :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Widzę że to coś dla mnie, chętnie ją przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  10. Nie słyszałam o tej książce, ale uwielbiam takie klimaty więc będę jej poszukiwać.

    OdpowiedzUsuń
  11. Akurat ostatnio polubiłam książki utrzymane w tym klimacie, więc chętnie bym sięgał po ten tytuł :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Nie czytałam jeszcze żadnej takiej książki więc nie mam na ich temat zdania. Co nie zmienia faktu, że chętnie zapoznałabym się z taką historią :P

    OdpowiedzUsuń
  13. Właśnie czytam tę książkę i już jestem nią zauroczona.

    OdpowiedzUsuń
  14. Ja również uwielbiam sagi, a że dodatkowo ta jest o tematyce wojennej, to już w ogóle... brak mi słów. Z chęcią bym przeczytała! :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Mam! Niedługo będę czytać i cieszę się ogromnie, że odebrałaś ją pozytywnie.

    OdpowiedzUsuń
  16. Masz rację. W sagach rodzinnych jest coś, co sprawia że i ja chętnie śledzę losy kolejnych pokoleń. Chyba podświadomie porównuję życie ludzi w dawnych czasach do tego obecnie.
    Tutaj przekonuje mnie sama historia i piękna okładka książki...;)

    OdpowiedzUsuń
  17. Miło czyta się książki osadzone w takim klimacie, więc z chęcią sięgnę :)

    OdpowiedzUsuń
  18. Sagi rodzinne to faktycznie wciągający gatunek. Zapiszę sobie ten tytuł:)

    OdpowiedzUsuń
  19. Nie jestem raczej fanką takich książek, czasy wojny nigdy nie leżały w kręgu moich zainteresowań :)

    OdpowiedzUsuń
  20. Czytałam fragment tej książki udostępniony za pośrednictwem Biblionetki i wiem, że muszę przeczytać ją całą.
    Z opowieści rodzinnych polecam "Krzyżówkę" Anity Haliny Janowskiej, a z historii wymyślonych, jeżeli jeszcze inie czytałaś - "Piaskową górę" Joanny Bator.

    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  21. Czuję, że mi się spodoba. Uwielbiam takie rodzinne opowieści. :)

    OdpowiedzUsuń
  22. Książka niestety nie dla mnie :c

    OdpowiedzUsuń
  23. Uwielbiam takie książki i sagi rodzinne. Z przyjemnością zajrzę i do tej :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Jeśli będę miała okazję to sięgnę, bo sagi rodzinne to dla mnie trochę jednak ziemia nieodkryta :)

    OdpowiedzUsuń
  25. też lubię sagi rodzinne na pewno będę szukać tej książki :)

    OdpowiedzUsuń
  26. Też lubię sagi rodzinne! Zastanowię się nad tą książką, bo lubię ten motyw pamiętnika. Ach no i okładka jest piękna.

    OdpowiedzUsuń
  27. Z chęcią bym ją przeczytała.

    OdpowiedzUsuń
  28. Jaka piękna okładka <3
    Z przyjemnością ją przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  29. Hmm... Co prawda sagi jakoś nigdy nie leżały w kręgu moich zainteresować, ale ta jest intrygująca. Chciałabym tylko dopytać- czy ta książka jest na faktach?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Owszem, spisane są w tej książce historie prawdziwych, konkretnych ludzi. Z tego co opowiadała autorka, to imiona są prawdziwe, a tylko nazwiska trochę zmienione. Książkę przeczytałam niedawno i szalenie polecam!

      Usuń
  30. Bardzo wszystkim polecam! Niedawno przeczytałam tą ksiażkę i popłakałam się ze wzruszenia. :(

    OdpowiedzUsuń
  31. Zapomniałam dopisać, że znalazłam fajną rzecz w sieci, a mianowicie drzewo genealogiczne bohaterów sagi, szkoda że nie było dołączone do książki
    Można je zobaczyć na fejsie:
    https://www.facebook.com/photo.php?fbid=556752441061975&set=pb.550339098369976.-2207520000.1387723648.&type=3&theater

    OdpowiedzUsuń
  32. Polecam profil "Pokoleń" na Facebooku. Bohaterowie są prawdziwi, a ich zdjęcia (od dzisiaj np. Cezaryny) możecie znaleźć pod tym linkiem. Zapraszam :)
    https://www.facebook.com/pokoleniajanki

    OdpowiedzUsuń